Column over de koude ziel



'Sowieso vliegt die geest van mij weer eens als een aangeschoten duif, goed om het volgende ogenblik in een jagerstas te verdwijnen.' Zo schrijft Wim Beurskens in zijn nieuwste - zeer persoonlijke - column. Het noopt hem tot een bezoek aan de Sterre der Zee. In een poging een uitweg te vinden. Thomas a Kempis staat hem bij als gids.

 

In zijn vorige column werpt de theoloog Beurskens licht op de vele niet-christelijke denkers in de geschiedenis. Met als rode draad de wijze Romein Plotinus. Van daaruit wijkt hij uit naar een Islamitische geleerde zoals Al-Ghazzali en keert uiteindelijk terug bij Teresa van Avila. Wat zijn de verschillen in hun denken en geloven? Het antwoord vertoont mooie nuances. Waarin de bijzonderheid van een katholieke mis prachtig naar voren komt.

 

In een andere column vraagt Wim Beurskens zich af waarom biechten voor een priester zo belangrijk is. En waarom hij het zelf zelden doet, en zijn berouw alleen uitspreekt ten overstaan van God. Dat is niet genoeg, realiseert hij zich hier.

 

Een vorige column van Wim Beurskens op deze site, in vier delen, in vier opeenvolgende dagen gepubliceerd. Het onderwerp is een van de moeilijkste vragen: waarom lukt het ons vaak zo slecht om innerlijke rust te vinden. Waarom blijven angst en melancholie ons toch zo op de hielen zitten, ook al bidden we er nog zo veel voor dat het ons mag verlaten. Nada te Turbe. De andere delen staan onderaan dit eerste deel.

 

In een andere column van Beurskens blijft de actualiteit aanhouden. Na de aanslag in Apeldoorn op de koninklijke familie volgde een moord van een man op zijn gezin, en daarna nog een. Dit in een week tijd. Filosofen en psychologen staan met lege handen, onbegrip is hun deel. Beurskens, theoloog en misdienaar, laat zijn licht schijnen op wat er zich hier afspeelt. In het hoofd van de moordenaars, en breder in de samenleving. Zijn analyse dat de dader geestelijk helemaal in orde is, hebben deskundigen later bevestigd in een onderzoek na maanden.

 

In nog een column spreekt Wim Beurskens zich voor het eerst uit over de evolutietheorie, met een verrassende conclusie. Het is tegelijk een mooie introductie op de postmoderne filosofie. Daarnaast is het een vileine polemiek met de moderne denkers. Onbedoeld - Beurskens heeft de film namelijk nooit gezien - kan deze tekst een verhelderende inleiding zijn op de Matrix-trilogie: 'Er is geen lepel.' De rode draad in de woorden van Beurskens is zoals altijd: geloof. Charles Darwin en de schepping.

 

In een andere recente column kregen politiek en media het flink te verduren; koningin en volk staan volgens de theoloog aan de goede zijde. Cynisme is hier het bindende thema.

 

 

Het afgelopen jaar publiceerde Beurskens vaak sterk persoonlijke columns. Over de ervaringen uit het geloof, uit zijn eigen leven. Daarvan noemen lezers deze als het voorlopige hoogtepunt: Strepen I . Alle kenmerken van de theoloog komen in dit stuk op bijna vanzelfsprekende wijze samen: de spirituele lyriek, de zelfspot, de bijzondere stijl en de eruditie. De openhartige column is in vier delen over even zoveel opeenvolgende dagen gepubliceerd. De andere delen zijn te bereiken via de links onderaan de bladzijde.

 

Ook publiceerde Beurskens een harde column over zijn stadgenoot Geert Wilders, zonder daarbij overigens zijn ironie te verliezen. Hij zet de politicus op een lijn met de moslimterroristen. Geert Wilders.

 

Aan het eind van deze bladzijde een overzicht van recente columns. De andere stukken zijn her en der over de hoofdstukken verspreid. De teksten zijn, behalve een getuigenis van een diep geloof in de Allerhoogste, ook vaak een scherpe kritiek op de westerse maatschappij.

Beurskens staat lijnrecht tegenover de opvattingen zoals toenmalig kardinaal Simonis die vorig jaar verwoordde in de media. De kerkleider stelde dat de Islam nog niet de verlichting heeft doorgemaakt. Ze is volgens hem wezensvreemd aan de westerse cultuur. Op beide punten geeft Beurskens hem gelijk, maar hij ziet dat juist als de kracht van de Islam. Het probleem van de katholieke kerk is dat ze zich te zeer vereenzelvigt met de westerse cultuur, en daardoor volgens Beurskens verder af is geraakt van haar religieuze bronnen. Om haar spirituele kracht te hervinden, moet de kerk juist afstand nemen tot het verlichtingsdenken, aldus de theoloog. Zie hier voor de column: Kardinaal Simonis en de Islam

Overzicht columns

- In de Bóbbel

- Plotinus

- Sich liessen lassen

- Apeldoorn
- Charles Darwin en de schepping
- Cynisme
- De affaire Williamson
- Gaudium magnum
- Christus Koning .
- Kredietcrisis
- Un buena muerte
- Olympische Spelen
- Verlangen
- Heilige onverschilligheid
- Zaligverklaring
- Strepen I
- Strepen II
- Strepen III
- Strepen IV
- Profetisch getuigen
- Apocalypse now
- Single-minded
- Laetare 2007
- Carnaval 2008
- Het geluk van de Christen
- Kerstmis 2007
- Geestelijke crises
- Goed en Kwaad
- Eenzaamheid
- Kardinaal Simonis en de Islam
- Tarari que te vi
- Geert Wilders
- Credo ergo sum (essay)
- Receptie
- Het wonder
- Het nadir van de werkelijkheid
- Mijmeringen onder de olijfboom
- De Heilige Geest
- Wetenschap is mythe en geloof is weten
- Wie niet gelooft, weet niets