Carnaval 2018

Vanmiddag had ik eigenlijk naar de Boerenbruiloft gemoeten, maar de televisie is al Carnaval genoeg. De tekst van de Gooise matras over Carnaval dezer dagen is dat het steeds schunniger wordt. Bovendien wordt er gespot met de me-too-discussie. Of die Carnavalsvierder dat wel kan verantwoorden … vraagt de journalist streng. Je moet inderdaad naar de Carnaval toe om er een relativerend woord over te horen. Ja, de politieke correctheid viert hoogtij in de media, zo erg dat je er eigenlijk niets meer aan hebt. Er kon wel een straat censors ergens in ons land verstopt liggen. Geen wonder dat de jeugd steeds minder TV kijkt.

Alleen al deze middag. Julian Assange moet toch worden gearresteerd. De Westerse pers heeft vrijwel niets gepubliceerd uit Wikileaks. Van angst. Ze zeggen zelf omdat het staatsgeheimen betrof. Over Rusland worden die staatsgeheimen verzonnen om Poetin nog zwarter te maken, ook al draagt het volk hem op handen.

Halbe Zijlstra moet vanmiddag aftreden omdat hij niet bij Poetin in de dacha is geweest. Het Russische commentaar is beter, omdat het zegt waar het om gaat. Of hij erbij was interesseert ze niet. Hij heeft gezegd dat Poetin weer een Groot-Rusland wil hebben en dat was niet waar. Daarmee is Halbe Zijlstra gewoon onderdeel van de Westerse propaganda tegen Rusland, die politiek correct is, ook al moet je er alles voor bij elkaar liegen, de gewone Russische mensen beschadigen, onze handel benadelen en gemene zaak maken met een bananenrepubliek, van wier leider ik nog geen tweedehands balpen zou kopen.

Vanmiddag ook wordt de donorwet in triomf aangenomen, maar de familie heeft het laatste woord. Daarmee is de wet zó afgezwakt dat ze eigenlijk niets meer zegt. Ze zal nauwelijks effect hebben op het aantal donororganen. Maar de media zijn buiten adem van adoratie.

Trump past niet in het beeld. Ook niet in mijn beeld – de paus is tegen en dan ben ik het ook -, maar of je hem nu een idioot vindt of een rechts monster of een lichtpunt zoals de helft van de Amerikanen, wat hij wél goed heeft gedaan is de toenemende onmacht van de westerse media aan de kaak stellen. Aan het begin van de nacht van zijn verkiezing zagen we het al aankomen. Mijn hond en ik. We hebben ons de hele nacht geweldig geamuseerd met het kijken naar CNN. We zijn om zeven uur naar bed moeten gaan om te voorkomen dat de huishoudelijke hulp ons na een nacht vol met lol in deerniswekkende toestand aan zou treffen. Maar ja, het blijft politiek correct om als je het over Trump hebt haast te kwijlen van boosaardigheid. “De leugen regeert”… zei de Majesteit al.

Daarom, als ik toch politiek aan het genieten ben deze Carnaval, want ik noem het even geen mopperen. De zwarte Piet discussie doet dit land aan truttigheid ten onder gaan. De anti-rookhetze is slechter voor de volksgezondheid dan het roken. En dit terwijl ikzelf nooit gerookt heb, want ik had gehoord dat het slecht was toen ik veertien was in 1967. Ook ben ik – ik schep even op- mijn hele leven al tegen slavernij geweest. Ook tegen de slavernij op de arbeidsmarkt in deze tijd trouwens.

Gelukkig ben ik ongeneeslijk Rooms-katholiek en heb ik niet alleen een fijn geloof, maar heb ik als bijvangst ook een wijze van kennen, die me in staat stelt zelf ook af en toe na te denken. En bovendien, onderschat me niet, sta ik nog wel op de lijst van de gemeenteraadsverkiezingen in Roermond.

Ondanks dat ik niet naar de Boerenbruiloft ben geweest heb ik mij vanmiddag dus toch goed geamuseerd. Eigenlijk heb ik veel moeten lachen en dat hoort toch met Carnaval. En dan ook nog zonder drank. De optocht in Swalmen gisteren heb ik ook gezien en die was heel mooi. Ut pas op ’n tegelke, het past op een tegeltje, of zoiets vormde het motto. Inderdaad, ze passen op een tegelke, die media.

Niettemin heb ik me potdorie toch weer laten verleiden om iets politieks te schrijven, terwijl ik dat eigenlijk niet mag van mijzelf. Maar ja, met Carnaval kun je wel eens uit de band springen. En morgen begint de Vasten. Dan zal ik het niet meer doen en weer over serieuze zaken schrijven, zoals de volgende keer over Rabi’a al-Addawiya, een mystica van de Islam uit het jaar 800. Van haar kun je wél iets van de waarheid horen. Nu een laatste flesje wijn open trekken. Het kan nog.

 

Wim Beurskens